Op donderdag 1 februari vertrok ik weer richting Haïti. Ik was best wel benieuwd hoe de school in Le Rocher erbij zou staan, want na de opening en in gebruik name van de school in oktober vorig jaar, zijn er inmiddels zo’n 4 maanden verstreken en dan vraag je jezelf toch wel af of het allemaal goed functioneert daar met zoveel kinderen in een nieuw complex.Maar goed eerst maar via Atlanta naar Port au Prince gevlogen, vrijdagmiddag aangekomen en zoals gebruikelijk weer opgehaald door onze man ter plekke Johan Smoorenburg. Altijd goed om hem weer te ontmoeten en samen met hem naar het hotel gegaan, waar wij eind van de middag een gesprek zouden hebben met Philippe Moyse, de directeur van Double Harvest in Haïti.
Philippe neemt zitting in het bestuur van onze school in Le Rocher, maar wij zijn ook nog steeds bezig om onze NGO in Haïti opgericht te krijgen en dat nadert nu echt zijn voltooiing, mede door de inzet en vasthoudendheid van Karolle van Slingerlandt. Alleen veranderde er weer iets in onze aanvraag en is het verplicht bij een NGO een vijf persoons bestuur te hebben, waarvan er drie de Haïtiaanse nationaliteit bezitten. Zodoende ook aan Philippe de vraag of hij daar in zitting wilde nemen en dat was voor hem totaal geen probleem en doet dit met alle liefde. In dit bestuur nemen nu plaats: Pasteur Kesto, Philippe Moyse en Karolle van Slingerlandt, deze drie mensen met de Haïtiaanse nationaliteit en aansluitend Johan Smoorenburg en Hans Kagchelland. ’s Avonds samen met Pascal van Slingerlandt en Johan gesproken over de voortgang van onze projecten.

Zaterdagmorgen een uitgebreid gesprek gehad met de directeur van onze school in Le Rocher, Jean Eddy Breval en zijn broer Jean Renald. Voor Stichting Jarikin is het belangrijk dat alles goed overzichtelijk en financieel onderbouwd is, o.a. door een juiste begroting en een goede administratie. In een land als Haïti gaat ook dit niet vanzelf, maar na dit gezamenlijk besproken te hebben is er het volste vertrouwen dat dit goed komt en dit gebeurt inmiddels. Op deze school in dit gebied, willen wij ook iets gaan betekenen voor het onderwijs aan vrouwen. Er is ruimte hiervoor en samen met Karolle (directrice van onze beroepsschool Ceprofojul) gaan we iets daarvoor opzetten. Wij gaan kijken of we hier ook een naaiopleiding kunnen starten en ook een cursus over hygiëne kunnen opstarten en bezien wat voor verdere mogelijkheden er nog zijn.

Op het gebied van agrarisch onderwijs, wat wij graag in dit gebied willen gaan geven, komt ook wat meer duidelijkheid. Er is de mogelijkheid om een stuk land te kopen, direct aangrenzend aan de school: totaal zo’n 2300 m2., enige obstakel: het is van twaalf eigenaren en er wordt nu uitgezocht of ze allen daarmee instemmen, wat wel de verwachting is. Zodra dit is gebeurd, kunnen wij gezamenlijk met het bedrijf Rijk Zwaan, dat ons hierbij gaat ondersteunen, bekijken hoe we dit gaan indelen en tot uitvoering brengen. De mensen in dit gebied verbouwen heden ten dage ook het e.e.a., zoals zoete aardappel, diverse koolsoorten, spinazie en op wat grotere schaal mais, gerst en suikerriet. Alleen de productie op de stukjes land die zij gebruiken is laag en wij willen proberen door een betere teeltmethode, het gebruik van andere zaden en met natuurlijke gewasbescherming, dat zij een hogere productie kunnen genereren.

’s Middags een bezoek gebracht aan Mr. Randy Mortensen van de Amerikaanse organisatie “World Wide Village”. Deze man is een “oud” bankier/ondernemer en woont afwisselend met zijn vrouw twee weken in Haïti en dan weer twee weken in Amerika.
In het kleine plaatsje Luly op zo’n 40 km boven Port au Prince aan de kust, zijn zij daar met diverse projecten bezig. Allereerst zijn zij begonnen met een soort visopslag/koeling voor de lokale visserij, maar daarnaast zijn zij ook bezig met het bouwen en onderhouden van diverse scholen, zij hebben o.a. een school overgenomen van de Salvation Army en hebben ook een kleine school gebouwd voor een naaiopleiding. Verder hebben zij grootse plannen voor de toekomst en hebben zij met de lokale bevolking een geitenfokprogramma opgezet. Het financieel ondersteunen gebeurd door diverse Amerikaanse kerken en organisaties en voor de bouw komen meestal groepen mensen uit Amerika, die daar dan tegen vergoeding kunnen overnachten en gezamenlijk de projecten korte tijd begeleiden en opbouwen. Dat zie je toch wel veel in Haïti, de betrokkenheid van veel kerkelijke instanties uit Amerika en het zenden van mensen daarnaartoe.

Zondag een rustige dag en een bezoek gebracht aan Nadel Jean.Dit is iemand die gestudeerd heeft aan een agrarische school in Port au Prince en die wij op het oog hebben om in de toekomst het agrarische project in Le Rocher te gaan leiden. Wij zijn met hem in contact gekomen via zijn broer Abson, die in Nederland woont en daar een stichting heeft, die ook door Stichting Jarikin ondersteunt wordt. Positief gesprek geweest, heeft ook connecties daar en kent ook iemand, die in aanmerking voor dit project zou komen, want het is de bedoeling dat op niet al te lange termijn deze twee mensen voor drie maanden naar Frankrijk toe komen, waar zij door Rijk Zwaan een opleiding zullen krijgen in tropische land/tuinbouw. Inmiddels zijn er al diverse gesprekken geweest en binnenkort zullen wij hier een besluit over moeten nemen, dit hangt ook mede af wanneer wij de beschikking krijgen over het stuk land.

Maandag een volle dag, allereerst een bezoek aan de school in Le Rocher, vol in bedrijf en het complex ziet er boven verwachting goed uit. Er lopen nu al bijna vier maanden zo’n 400 kinderen door de gangen en lokalen, als je dat ziet is dat een hele koppel, maar alles draait volop. De lokalen worden goed gebruikt en ook de schoolbanken zien er nog gaaf uit. Zelfs de kleuters zijn er al ondergebracht en dit was nog niet de bedoeling, want daar willen wij een aparte kleuterschool voor bouwen op hetzelfde terrein. Met Pascal heb ik dan ook deze ochtend een afspraak over het ontwerp van deze school, waarin drie klaslokalen komen voor zo’n 100 kleuters, alsmede een kleine ruimte om een eventueel ziek kind op te kunnen vangen en ook een ruimte waar de maaltijden in bereid kunnen worden voor de hele school. Het ontwerp ziet er goed uit en we hopen, dat we hiervoor de benodigde financiële middelen rond kunnen krijgen en dat we in de loop van dit jaar met de bouw kunnen beginnen.

Op deze dag is ook Nahama Azard aanwezig. Hij maakt al enkele jaren voor ons foto’s van de kinderen en zodoende had ik hem gevraagd, dit vandaag ook te doen, want dan kon ik ze gelijk mee naar huis nemen. Van de kleuters heeft hij aparte foto’s gemaakt en van de klassen van het basis en voortgezet onderwijs, heeft hij klassenfoto’s gemaakt. Als je al deze foto’s ziet met blije en lachende gezichten, kan je alleen maar dankbaar zijn, dat we dit met elkaar mogen doen in dit land!

In de loop van de dag naar onze beroepsschool Ceprofojul gegaan, uitgebreid gesproken met Karolle over de voortgang op deze nieuwe locatie. De studenten weten steeds meer de weg naar de school te vinden en op het moment zijn er totaal zo’n 350 studenten met allerlei opleidingen. Een gewilde opleiding is die van verpleegster en apothekersassistente en op dit moment kunnen wij alleen nog maar de theorie opleiding aanbieden, maar we hopen dat wij ook hier in de toekomst een apart lokaal met de benodigde inrichting en apparatuur neer kunnen zetten, zodat ook de praktijkopleiding gegeven kan worden. Maar natuurlijk ook daar is weer financiële ondersteuning bij nodig. De school en zijn opleidingen doen het prima en we zijn blij met deze locatie.

Dinsdagochtend met Pascal verder alles doorgesproken betreffende de nieuwbouw van de kleuterschool en allerlei andere zaken die er nog lopen en aansluitend heeft Johan mij naar het vliegveld gebracht en kon ik via Atlanta en Londen weer terug naar Amsterdam, waar ik woensdagmiddag weer aankwam.Terugkijkend op een korte maar intensieve reis en voor dat ik ernaartoe ging had ik best wel mijn vragen, maar ik moet eerlijk zeggen dat het mij 100% is meegevallen.

Iedereen heeft er zin in en als je onze projecten ziet, kunnen we alleen maar zeggen dat alles positief is en alles wat er gaande is en door onze sponsoren wordt ondersteunt er goed uitziet. Natuurlijk is het Haïti en geen Nederland, want voor dat je iets voor elkaar hebt kan het soms wat langer duren en als je dat maar accepteert kom je een heel eind!

De Lier, maart 2018

Stichting Jarikin

 

Hans Kagchelland